19e november, terugblik op de Sinterklaas mars Ridderkerk:
Verslagje van een hulp-zwarte Piet!
St. Nicolaas had onze boerenkapel de ‘Kraaiebloazers’ om hulp gevraagd. Waarom? De reden is dat zijn eigen zwarte Pieten die uit Spanje meekomen geen noten kunnen lezen, laat staan spelen of goed in het ritme slaan. En Pieten die alleen maar kunnen dansen en gek doen wordt ook zo afgezaagd. Muziek: dát wil Sinterklaas, dan wordt het pas echt een vrolijke intocht vond hij. Zo gevraagd, zo gedaan: Maar ook als hulp-zwarte Piet moet je helemaal met je gezicht in de zwarte schmink. Door een aantal professionele dames werden we onderhanden genomen en er werd behoorlijk de spot met ons gedreven, maar goed, je bent op de wereld om elkaar te helpen nietwaar? Dus zoiets moet je ondergaan. Vooruit maar en trouwens: het was een feestelijke dag: schitterend weer, goed gehumeurde hulp-Pieten die met de bus werden opgehaald om in Alblasserdam op de boot met de naam ‘Spanje’ te stappen. Bij de Schans in Slikkerveer waar het letterlijk zwart stond van de mensen werd St. Nicolaas en zijn gevolg en onze (hulp)-zwarte Pieten band opgewacht. Al spelend en zingend in wolken van stoom en geloei kwamen we aan en de stemming zat er helemaal in. Na het spelen van de nodige sinterklaasliedjes en het geneuzel van Sint en kinderen begroeten enz. ging de zwarte Pietenploeg met de rest van onze vereniging die ons al stonden op te wachten richting centrum Ridderkerk. Prachtige groep majorettes en maar liefst alle drumbandleden, vlaggen en vaandel, alles was er. Er kwam echt een heel mooi ogende stoet door het dorp, zeer gekleurd want de hulp-zwarte Pieten speelden en dansten gewoon mee. Sinterklaas werd naar het gemeentehuis gebracht en na de speech van zijne doorluchtige heiligheid was het weer de beurt aan de Pietenploeg. We hadden lekker broodjes gegeten en drinken gekregen dus we konden er weer ‘vol’ tegenaan. Er zijn dingen gehoord zoals: “Feest van herkenning”, “onze mensen doen het maar wéér”, “geweldig”, “kippenvel”, “we zijn zo blij met jullie”, “jullie beheersten het hele centrum van Ridderkerk”, “prachtig en gezellig gespeeld” en “wat zijn we trots op jullie”. En dan sta je daar met je zwarte snoet en probeert niet te huilen van blijdschap en ontroering want ‘het loopt misschien wel dóór’, en dat kan je niet hebben. Wat hebben we ’s morgens gelachen met het schminken en verkleden, toen hadden we eigenlijk al feest, kan je nagaan, we moesten nog de hele dag…. En feest is het geworden; op de boot, wat een ervaring voor een Piet die voor de eerste keer met de hulp-Pietenploeg mee mocht doen. We mochten ook nog met de lijndienst bus meerijden die toch richting partycentrum Jaap van der Graaf ging, en daar hebben we voor de gehandicapten gespeeld en we lieten hen in swingende polonaise achter. Zeer tevreden over deze geslaagde dag konden we huiswaarts keren met in ons achterhoofd: Wat hebben we het met ons allen goed gedáán, wat mogen we trots zijn en wat hébben we ons met onze schitterende vereniging geprofileerd aan de bevolking van Ridderkerk.